Przykładowa aplikacja: beanguard-demo

beanguard-demo to niewielka, uruchamialna aplikacja Spring Boot w tym samym repozytorium co beanguard-client — najszybszy sposób, żeby zobaczyć pełną integrację (pobranie licencji, odczyt statusu, odświeżenie, przedłużenie, przeniesienie) w działaniu, zanim wpięsz ją we własną aplikację.

Uruchomienie

Potrzebujesz działającego beanguard-server (zobacz Szybki start). Uruchom aplikację — bez żadnej wcześniejszej konfiguracji:

cd beanguard-demo
mvn spring-boot:run

Następnie otwórz http://localhost:8090. Gdy połączenie z serwerem nie jest jeszcze skonfigurowane, najprostszy sposób to zwinięty panel Połączenie z serwerem na górze strony: wklej adres serwera oraz klucz publiczny/sekret AES z zakładki Klucze kryptograficzne w panelu admina i kliknij Zapisz i połącz ponownie — bez restartu.

Ten panel zapisuje prawdziwy sekret kryptograficzny (klucz AES) po stronie serwera bez dodatkowej ochrony. W porządku do lokalnej demonstracji, ale nie kopiuj tego wzorca do produkcyjnej aplikacji klienckiej.

Alternatywnie możesz ustawić BEANGUARD_SERVER_URL / BEANGUARD_SERVER_PUBLIC_KEY / BEANGUARD_SERVER_SECRET_KEY jako zmienne środowiskowe (albo edytować beanguard-demo/src/main/resources/application.yml) przed uruchomieniem — to staje się wartością domyślną, dopóki coś nie zostanie zapisane przez panel, który wtedy ma pierwszeństwo.

Profile trwałości

Profil	Zachowanie
`memory` (domyślny)	Połączenie z serwerem (jeśli ustawione przez panel), klucz/sekret licencji i ewentualne oczekujące przeniesienie żyją tylko w pamięci — restart aplikacji je czyści i ponownie pojawia się formularz licencji demo.
`file`	Zapisywane do `./beanguard-demo-data/` (względem katalogu roboczego) — przetrwa restart.

Profil zmienisz flagą --spring.profiles.active=file albo edytując spring.profiles.active w application.yml.

Profil memory to dobry sposób, żeby zobaczyć, jak Twoja własna aplikacja zachowuje się, gdy loadLicence() po restarcie nie ma nic w cache'u. To też powód, dla którego istnieje opisany niżej mechanizm przeniesienia — to właśnie ścieżka odzyskania sekretu licencji utraconego w ten sposób.

Co możesz przetestować

Wygeneruj licencję demo — gdy żadna licencja nie jest wczytana, aplikacja pokazuje formularz z e-mailem i numerem NIP. Jego wysłanie wywołuje samoobsługowy endpoint serwera, który wystawia licencję DEMO (zobacz Licencje demo) i od razu pokazuje jej claims, termin ważności i klucz.
Odśwież — pobiera bieżącą licencję z serwera na żądanie, zamiast czekać na cogodzinne automatyczne odświeżenie w beanguard-client. Przydatne zaraz po edycji claimów albo przedłużeniu licencji w panelu admina.
Przedłuż — przekierowuje do beanguard-shop z tożsamością licencji w adresie, tą samą ścieżką, którą przechodzi klient kupujący przedłużenie.
Przenieś na nową maszynę — ekran ze stanem pustym ma też drugi formularz do wpisania istniejącego klucza licencji, symulujący reinstalację (albo odzyskanie licencji z profilu memory utraconej przy restarcie). Serwer wysyła mailem link potwierdzający — jeśli uruchamiasz własny docker-compose.yml serwera, sprawdź go w Mailpit — trzeba go raz otworzyć, a potem kliknąć Sprawdź status na stronie demo, żeby odebrać nowy sekret.

Gdzie szukać w kodzie

FileBeanGuardConfiguration / InMemoryBeanGuardConfiguration (dev.beanguard.demo.licence) — dwie implementacje BeanGuardConfiguration stojące za profilami file/memory, w tym updateServerConfig() stojące za panelem Połączenie z serwerem. Porównaj je z przykładem w Implementacji BeanGuardConfiguration.
DemoController — jedyna klasa rozmawiająca bezpośrednio z LicenceRegistry i BeanGuardServer; wzór dla wzorca Odczytu statusu licencji we własnej aplikacji.

DemoLicenceKeyStore rozszerza BeanGuardConfiguration o kilka dodatkowych metod (storeLicenceKeys, obsługa oczekującego przeniesienia) używanych wyłącznie przez własne ekrany aplikacji demo — nie są częścią kontraktu beanguard-client, więc Twoja implementacja ich nie potrzebuje.